Eg and Ex -Self-image and self-esteem

Przykład

PRZYKŁAD 1

Strach przed porażką

Anna jest 28-letnią specjalistką ds. marketingu z imponującym dorobkiem, a mimo to nieustannie czuje się jak „oszustka”. Uważa się za osobę pracowitą, ale nie do końca inteligentną, i porównuje się do nierealistycznej „idealnej” wersji siebie, która nigdy nie popełnia błędów i zawsze zachowuje idealny spokój. Z tego powodu jej samoocena i obraz własnej osoby są niskie, a każda konstruktywna uwaga, bez względu na to, jak łagodna, wydaje się dowodem na to, że nie jest wystarczająco dobra.

Wzorce zachowań Anny
Anna często popada w sztywne myślenie typu „wszystko albo nic”, mówiąc sobie: „Jeśli nie jestem najlepsza, to jestem beznadziejna”. Z tego powodu ma tendencję do pomijania wszelkich pozytywnych opinii i prawie nie rejestruje pochwał od swojego szefa, ale skupia się na najmniejszych błędach w swoich raportach. Taki sposób myślenia potęguje również jej lęk społeczny; unika wystąpień publicznych, ponieważ boi się oceny innych, a każde unikanie sprawia, że czuje się jeszcze gorzej.

Co mogłoby pomóc Annie
Anna mogłaby skorzystać na nauce delikatnego kwestionowania surowych myśli, jakie ma na swój temat, aby mogła odróżnić to, co jest prawdą, od tego, co mówi jej wewnętrzny krytyk. Pomocne może być również przemyślenie niemożliwych do spełnienia standardów, które sobie wyznacza, i rozpoczęcie budowania bardziej realistycznego i łagodniejszego obrazu tego, kim chce być.

Pomocne mogłoby być również ćwiczenie wyrażania swoich potrzeb i wyznaczania jasnych granic w relacjach, co dałoby jej większe poczucie pewności siebie i kontroli w codziennym życiu

Odniesienie

Dowiedz się więcej o 7 filarach poczucia własnej wartości na stronie internetowej Zwierciadło, aby lepiej zrozumieć podstawy zdrowego poczucia własnej wartości.
https://zwierciadlo.pl/psychologia/542418,1,czy-wiesz-na-czym-budowac-pozytywna-samoocene-oto-7-filarow-poczucia-wlasnej-wartosci.read

PRZYKŁAD 2

Zespół „ludzie-podlizywaczy”

Marek jest 34-letnim inżynierem, znanym jako „najmilsza osoba w grupie”, zawsze gotowa do pomocy, często zostająca po godzinach, aby wspierać innych. Postrzega siebie jako troskliwego i godnego zaufania, ale w głębi duszy martwi się, że nie jest interesujący ani wartościowy, chyba że robi coś dla kogoś innego. Jego poczucie własnej wartości w dużym stopniu zależy od tego, czy jest potrzebny, więc kiedy nikt nie prosi go o pomoc, zaczyna odczuwać niepokój i pustkę, jakby sam nie miał nic do zaoferowania

Wzorce zachowań Marka
Marek ma trudności z wyznaczaniem granic, często zgadza się, nawet gdy jest wyczerpany, co sprawia, że czuje się wyczerpany i po cichu żywi urazę do osób, na których mu zależy. Ma tendencję do zapamiętywania tylko tych momentów, w których uważa, że kogoś zawiódł, co wzmacnia przekonanie, że jego wartość wynika wyłącznie z bycia użytecznym. Ponieważ boi się konfliktów, często zgadza się z innymi tylko po to, by zachować spokój, a z czasem utrudnia mu to pozostawanie w kontakcie z własnymi opiniami i poczuciem tożsamości.

Co mogłoby pomóc Markowi
Obraz siebie Marka wiąże się z byciem zawsze tym, który pomaga. Wzmocnienie jego poczucia własnej wartości oznacza uświadomienie sobie, że jego własne potrzeby też mają znaczenie i że jest wartościowy, nawet gdy nie opiekuje się innymi. Marek mógłby zacząć od małych kroków w kierunku wyznaczania granic, na przykład odmawiając jednej prośby tygodniowo, gdy jest już przeciążony. To może pomóc mu dostrzec, że jego wartość nie wiąże się z ciągłym pomaganiem innym. Pomocne może być również przypominanie sobie, że jest wartościowy po prostu za to, kim jest, a nie tylko za to, co robi. Prowadzenie krótkiej listy cech, które lubi w sobie, niezwiązanych z byciem użytecznym, mogłoby wzmocnić bardziej zrównoważone poczucie tożsamości.

Ćwiczenie

ĆWICZENIE 1

Strategie budowania poczucia własnej wartości

Ćwiczenia takie jak afirmacje, praktykowanie wdzięczności, nauka wyznaczania granic, rozwijanie umiejętności i kompetencji mogą być pomocne w zwiększaniu poczucia własnej wartości. Strategie te pomagają przezwyciężyć niską samoocenę i zbudować zdrowy obraz siebie. Obejmują one:

Afirmacje: Regularne powtarzanie pozytywnych wzmocnień może pomóc zmienić negatywny wewnętrzny dialog. Wybierz afirmacje, które są dla Ciebie znaczące i odzwierciedlają Twoje wartości i cele, takie jak „Jestem wystarczająco dobry taki, jaki jestem” lub „Mam moc, by zmienić swoje życie”.

Prowadzenie dziennika wdzięczności: Codzienne zapisywanie tego, za co jesteś wdzięczny, lub praktykowanie wdzięczności w innej formie, pomaga skupić się na pozytywnych aspektach życia, sprzyja pozytywnemu myśleniu i docenianiu siebie.

Wyznaczanie granic: Nauka asertywności i ustalanie zdrowych granic w relacjach pomaga budować szacunek do siebie i pokazuje innym, że Twoje potrzeby i uczucia są ważne. Rozwijanie umiejętności i zainteresowań: Angażowanie się w działania, które rozwijają Twoje umiejętności i pasje, zwiększa pewność siebie i poczucie własnej wartości.

Uważność i medytacja: Praktyki uważności i medytacji mogą pomóc w zmniejszeniu stresu i negatywnego myślenia. Ćwiczenia te uczą, jak być obecnym w chwili obecnej i akceptować siebie.

Ćwiczenia fizyczne: Regularna aktywność fizyczna nie tylko poprawia zdrowie fizyczne i samopoczucie, ale także podnosi samoocenę, między innymi dzięki zwiększonemu poziomowi endorfin.

Dziennik osiągnięć: Zapisywanie swoich sukcesów (nawet tych najmniejszych) przypomina o osiągnięciach i wzmacnia poczucie własnej wartości.

Samopoznanie i refleksja: Poświęcenie czasu na autorefleksję pogłębia zrozumienie siebie, swoich wartości, przekonań i celów. Samopoznanie ma kluczowe znaczenie dla budowania autentycznej samooceny.

Zmiana perspektywy i współczucie dla siebie: Zamiast krytykować się za błędy, potraktuj je jako naukę i okazję do rozwoju.

Szukanie wsparcia: Rozmowa z terapeutą, dołączenie do grup wsparcia lub dzielenie się swoimi uczuciami z zaufanymi przyjaciółmi lub rodziną są niezwykle pomocne w budowaniu poczucia własnej wartości.

ĆWICZENIE 2

Przeszłość – teraźniejszość – przyszłość

Napisanie historii swojego życia może pomóc w odnalezieniu sensu i wartości w swoich doświadczeniach.

Część I. Przeszłość.

1. Napisz krótką opowieść o swoich osiągnięciach. Pamiętaj, aby opisać trudności, które pokonałeś, oraz cechy i mocne strony, które pomogły Ci je osiągnąć.

2. Po napisaniu spójrz na swoją przeszłość jako całość. Spróbuj nadać jej charakter – może to być postać fikcyjna z książki lub filmu, ktoś sławny albo postać historyczna. Zapisz to.

Część II. Teraźniejszość.

1. Opisz swoje życie i to, kim jesteś teraz. Czym różnisz się od siebie z przeszłości? Jakie są Twoje obecne mocne strony? Jakie wyzwania przed Tobą stoją?

2. Spójrz na swoją teraźniejszość jako całość. Spróbuj nadać jej charakter – może to być postać fikcyjna z książki lub filmu, ktoś sławny albo postać historyczna. Zapisz to.

Część III. Przyszłość.

1. Opisz swoją wymarzoną przyszłość. Czym będzie się ona różnić od teraźniejszości? Jak się zmienisz?

2. Spójrz na swoją przyszłość jako całość. Spróbuj nadać jej charakter – może to być postać fikcyjna z książki lub filmu, ktoś sławny, a nawet postać historyczna. Zapisz to.

Spójrz na trzy postacie, które zapisałeś wcześniej. Zastanów się, jak są one obecne w Twoim życiu. Powiedz kolegom z grupy, kim one są i dlaczego je cenisz. Skoncentruj się na ich pozytywnych cechach.